KOSMETYCZNI ULUBIEŃCY LUTEGO

Kochane i kochani, witajcie po skandalicznie długiej przerwie!

Jeśli obserwujecie nas na Instagramie, na pewno wiecie, że tym razem mamy wymówkę naprawdę dużego kalibru. A konkretnie 3140 gramów wymówki. Nasze pooderniczkowe domowe przedszkole stopniowo się rozrasta i dlatego zamilkłyśmy na tak długi czas. Mamy masę dobrych chęci i zamiarów, by zagościć tu na stałe, ale doświadczenie pokazuje, że zanim odtrąbię wielki come back, wypadałoby zamieścić przynajmniej kilka wpisów, i to nie na przestrzeni pięciu miesięcy... Tak więc póki co tylko nieśmiele cieszę się chwilą, i oczywiście serdecznie zapraszam Was na podsumowanie lutowych kosmetycznych ulubieńców. Będzie kilka odkryć, kilka udanych powrotów i jeden świetny, choć mało zimowy zapach. A Wy trzymajcie kciuki, żeby misja odrodzenia się jak feniks z popiołów (czy może raczej jak kura domowa spod sterty pieluch) zakończyła się sukcesem.

Annabelle Minerals podkład kryjący Golden Fairest

W kategorii kolorówki zestawienie otwiera kryjący podkład mineralny polskiej marki Annabelle Minerals w odcieniu Golden Fairest. Nie jest to moje pierwsze zetknięcie z podkładami Annabelle, bo wcześniej testowałam już wersję matującą (jakoś się nie dogadałyśmy) i rozświetlającą (w moim odczuciu zbyt rozświetlającą, żeby aplikować produkt na całą twarz), ale dopiero wersja kryjąca okazała się strzałem w 10. Aplikowana flat topem daje mi średnie krycie, piękne wyrównanie kolorytu i naturalne, półmatowe wykończenie. Jeszcze niedawno narzekałam, że będąc mamą (wtedy jeszcze jedynaka!) brakuje mi czasu (jak WTEDY mogło mi brakować czasu na cokolwiek?) na pracochłonne rozprowadzanie sypkiego podkładu na twarzy, ale z flat topem praca idzie błyskawicznie, a dzięki mocno napigmentowanej formule produktu wystarczy dosłownie kilka ruchów pędzla, żeby uzyskać piękne, naturalne wykończenie.

 

Podkłady mineralne to dla mnie obecnie idealny wybór na co dzień: bezpieczne dla skóry, zawierające naturalne filtry przeciwsłoneczne, a dzięki swojej sypkiej formule także doskonałe zimową porą – w składzie tradycyjnych, płynnych podkładów w składzie zwykle wysoko stoi woda, której zawartość przy obecnych mrozach może mocno niekorzystnie wpływać na cerę, szczególnie wrażliwą czy naczynkową.

Claudia Schiffer dla Artdeco – poczwórne cienie do powiek nr 19

Poczwórny set cieni stworzony przez Artdeco we współpracy z Claudią Schiffer trafił do mnie po rozdaniu na instagramowym profilu Agaty z agatamanosa.pl. Kompozycja cieni obejmuje jeden mat w odcieniu zgaszonego, neutralnego brązu i trzy cienie błyszczące o różnych wykończeniach: dwie perły (waniliowy beż i ciepły, brąz ze złotymi drobinkami), a także ciemny mat w odcieniu gorzkiej czekolady z delikatnymi, złotymi drobinkami, które jednak na powiece są zupełnie niewidoczne. Do ideału moim zdaniem brakuje tej palecie jasnego, matowego cienia bazowego i chętnie zamieniłabym ciemną błyskotkę na jakiś miły, transferowy beżyk, ale darowanemu koniowi nie będę już zaglądać pod siodło. Tym bardziej, że poza tym cienie są naprawdę świetne: mięciutkie, dobrze napigmentowane, rozcierają się jak marzenie, nawet moją ręką trolla. A to już naprawdę o czymś świadczy.

 

Poza tym całość zamknięta jest w miłej dla oka, kompaktowej kasetce z lusterkiem. Dla mnie to na ten moment naprawdę ulubiona podręczna paletka. Z drugiej strony, w cenie regularnej kosztuje 149 zł, a za te pieniądze można mieć już paletkę Hudy lub Nabli, które zawierają już znacznie więcej kolorów, a tym samym dają więcej możliwości.

Elizabeth Arden White Tea

Jakiś czas temu rozpływałam się nad tym zapachem na naszym instagramie i podtrzymuję wszystko, co wtedy o nim napisałam. Słowem, które najlepiej opisuje ten zapach jest właśnie biel. Nie jest to jednak wcale woń herbaciana w tak oczywisty sposób, jak było w przypadku Green Tea. Zapach herbaty jest tu raczej subtelną drugoplanową sugestią (tymi wyrafinowanymi słowy usiłuję dać Wam do zrozumienia, że w ogóle jej nie czuję), na pierwszym planie rządzą natomiast lekko rozmydlone białe kwiaty. Taka rekomendacja nie brzmi może zachęcająco, ale całość daje cudowne, kojące wrażenie czystości i świeżości. Tak pachnie powietrze w słoneczny, śnieżny poranek. Po prostu musicie spróbować!

Lovely K*Lips Milky Brown

Kiedy pojawił się trend na brązy w makijażu ust, byłam, delikatnie mówiąc, sceptyczna. No bo co może być twarzowego w brązie? Na ustach??? Nie, no to nie ma prawa się udać – tak zakładałam. W obliczu tych założeń nie wiem, co mną kierowało, kiedy podczas Wielkiej Promocji w Rossmannie zrzuciłam do wózka matowe duo od Lovely w odcieniu Milky Brown. Ale to musiała być zdecydowanie ręka opatrzności. Lub Opatrzności. 

Oh. My. God.

Co to jest za kolor! Co to za formuła! Cudowny odcień mlecznej czekolady pasuje do absolutnie każdego makijażu. Do mocniejszego oka sprawdzi się jako nierzucający się w oczy nudziak. Dopełni no-make-up. Przy delikatnym makijażu oczu pięknie wychodzi na pierwszy plan. Cudo. A przy tym kryje już przy jednej cienkiej warstwie, nie przesusza ust, trzyma się ładnie, estetycznie i dyskretnie się zjada. Cudeńko. Po prostu musicie mieć ten kolor, bo za te pieniądze żal nie spróbować.

No mistrzowski swatch. Mistrzowski. Po prostu biegnijcie do Rossmanna i testujcie własnoustnie.

MincerPharm Oxygen Detox - naprawczy krem-maska na noc

Ten krem to moje kompletnie przypadkowe odkrycie. Mój dzieć jest obdarzony niezawodną intuicją i w każdym sklepie wybudza się z drzemki szybko jak chudy wyścigowy chart, więc zakupy robię zawsze na ostrym kole. Wpadłam do Rossmanna na błyskawiczne tour de alejki i strąciłam do wózka pierwszy krem, którego opakowanie twierdziło, że przeciwdziała efektowi zmęczonej i poszarzałej skóry (krem, nie opakowanie – przynajmniej mam nadzieję). A tu taka niespodzianka! Opatrzność musiała w tym znowu maczać palce, bo produkt jest naprawdę świetny. Można stosować go w formie kremu lub maski, i w obu wariacjach sprawdza się świetnie. Gęsty, treściwy, o konsystencji jogurtu greckiego, świetnie nawilża i odczuwalnie odżywia. Żadnej spektakularnej poprawy kolorytu nie odnotowałam, ale rano skóra jest jakby gęstsza, bardziej sprężysta, po prostu ładniejsza. Spróbujcie, jeśli szukacie naprawdę przyzwoitego, nocnego nawilżacza.

Make-up Academie Pearl Base Bielenda

Perłowa baza Bielendy już kiedyś pojawiła się na blogu, ale tym razem muszę, po prostu muszę wspomnieć o niej dlatego, że okazała się znakomitą bazą pod minerały! Na samym kremie podkłady mineralne lubiły mi się warzyć, rozwarstwiać i nie grzeszyły trwałością: wycierały się w okolicy nosa, zbierały w zmarszczkach. No nie było szału. Tymczasem niepozorna baza w perełkach nie tylko przedłuża trwałość makijażu, ale też sprawia, że po prostu wygląda lepiej. Jeśli z różnych powodów z minerałami Wam się dotąd nie układało, dajcie szansę perełkom. W najgorszym razie nie pomogą.

To tyle, jeśli chodzi o moich ulubieńców. Dajcie koniecznie znać jak u Was kosmetycznie minął luty, no i trzymajcie kciuki za nasz blogowy powrót!

Buziaki,

Iga

Czytaj całość »

CZYM PACHNIE LATO – MOJE ULUBIONE PERFUMY NA GORĄCE DNI

 Hej, dziewczęta i chłopcy!

Można już chyba powiedzieć to głośno, bez obaw, że wiosna się spłoszy i znowu zawinie kitę na trzy tygodnie, pozostawiając po sobie mgły, wichury i deszcze niespokojne: wreszcie jest ciepło! Pora więc zakopać na dnie szafy barchanowe rajty oraz gryzące swetry i przerzucić się na coś lżejszego, niezobowiązującego, skrojonego z porannej mgły i z woni zroszonego bzu. Pora również odstawić wszelkie ciężkie, zimowe zapachy, bo umówmy się: to, co uroczo nas otulało w jesienne i zimowe dni, latem może nas zmiażdżyć z wdziękiem szarżującego nosorożca. Dlatego teraz, bez zbędnych wstępów, zapraszam Was na prezentację moich trzech zapachowych ulubieńców na ciepłe dni.

ELIZABETH ARDEN, GREEN TEA EDP

Klasyczna zielona herbata od Elizabeth Arden to dziś jeden z tych zapachów, na którego niekorzyść działa jego… popularność oraz niska cena. Pierwsza sprawia, że zapach spospoliciał i raczej nie będzie dobrym wyborem dla tych, którzy od perfum oczekują, że będą ich wyróżniać i zwracać uwagę. Niska cena z kolei sprawia, że perfumy Elizabeth Arden stawia się w jednym rzędzie z tanimi podróbkami lub zapachami sygnowanymi przez marki odzieżowe, jak Puma czy Adidas. A to bardzo niesprawiedliwe wobec tego zapachu! Zielona herbata pachnie jak płynący wśród omszałych kamieni wartki, górski strumień, pachnie jak poryw chłodnego powietrza znad wody, jak oszroniony dzban pełen lemoniady, w której pływają ćwiartki cytryn i świeże liście mięty, zasypane brązowym cukrem. Dla wszystkich poszukiwaczy zapachowego orzeźwienia serdecznie polecam. Jedyny minus zapach dostaje ode mnie za trwałość: żeby czuć go na sobie przez cały dzień, muszę ponawiać aplikację 2-3 razy w ciągu dnia, ale… w cenie 100 zł za 100 ml i tak warto.

ELIZABETH ARDEN, SUNFLOWERS EDT

Drugi z moich zapachowych ulubieńców to również perfumy od Elizabeth Arden (bo jeśli nie widać różnicy, to po co przepłacać), ale ulubieniec innego rodzaju. Jeśli Zielona herbata to zapach chłodu i orzeźwienia, to Słoneczniki są apoteozą lata w pełni. Nie znam się na nutach zapachowych i nie będę rozkładać tej woni na molekuły: ja czuję tu rozpaloną, rozgrzaną słońcem skórę, ciężkie i suche kłosy zbóż, pochylone i lepkie od nektaru główki kwiatów. To zapach udręczonej skwarem ziemi, miododajnych roślin i płynącego po palcach lepkiego owocowego soku. W ekstremalnych temperaturach może zadusić, ale mimo swojego ciężkawego charakteru pozostaje bardzo dyskretny, kobiecy i subtelny. Na pewno dam mu szansę, kiedy zrobi się chłodniej, bo być może w jesiennej aurze ujawni swoje otulające oblicze.

GUERLAIN, AQUA ALLEGORIA, LIMON VERDE EDT

Ach, Aqua Allegoria. Przysięgam, że pewnego dnia skompletuję Was wszystkie, a potem do końca swych dni będę tylko pachnieć. Ale zanim to nastąpi, w godnej pojemności musi, MUSI dołączyć do mnie Limon Verde. To najpiękniej podana limonka świata. Jednocześnie słodka i kwaskowa, chłodząca i łagodna, zielona i złamana goryczką owocowej skórki. Najpiękniej o tym zapachu napisał Marcin z bloga Nez de Luxe, który nieustająco przypomina mi, jak niewiele wiem o świecie perfum. Zajrzyjcie tam koniecznie, tylko najpierw wypiszcie wniosek o urlop.

I to już wszystkie moje wioseno-letnie wybory zapachowe. Znacie któreś z tych perfum? A może polecicie nam coś interesującego? Czekamy na komentarze!

Buziaki,

Iga

Czytaj całość »

SUBIEKTYWNE ZACHWYTY STYCZNIA

Czas ani myśli zwolnić, styczeń śmignął mi z wizgiem koło nosa i zostawił po sobie jedynie wstrętne wspomnienia pełne usmarkanych chusteczek, ukradkowego kichania i churchania po kątach. Niech znika! Witaj, luty! Obyś był lepszy, niż Twój poprzednik.

A skoro mamy już luty, pora na obiecanych niekosmetycznych ulubieńców miesiąca. Dziś będzie co nieco do poczytania, posłuchania, pooglądania… Zapraszam J

ANTIDOTUM NA ZIMĘ

W jesiennym tagu (klik!) pisałam Wam o tym, że liczy się tylko kawa, a herbata jest dla nudnej geriatrii i mogłaby dla mnie nie istnieć. W styczniu coś mi się dramatycznie odmieniło, a to za sprawą herbatek owocowych Loyd z serii grzaniec. W serii dostępne są cztery wersje smakowe herbat inspirowanych smakiem i zapachem grzanego wina. Dotąd miałam okazję spróbować dwóch: Grzańca Zbójnickiego i Kozackiego, a w linii znaleźć można jeszcze Grzaniec Grzeszny i Śliwkowy. 

Grzaniec zbójnicki pozuje na stronie www.loydtea.pl

Mam ochotę spróbować wszystkich, bo te, które poznałam do tej pory, zachwyciły mnie pięknym zapachem i pełnym, soczystym, owocowym smakiem. W odróżnieniu od wielu owocowych herbat, te zaparzają się szybko i z jednej torebki można uzyskać duży kubek rozgrzewającego, aromatycznego, esencjonalnego naparu. Miłe doświadczenia z herbatkami Loyd zachęciły mnie do dalszych herbacianych eksperymentów, spodziewajcie się więc, że herbaty w ulubieńcach będą pojawiać się częściej.

ZAMIAST CHIPSÓW

Jak być może wiecie, od dłuższego czasu toczę nierówną walkę o zmianę swojego trybu życia na zdrowszy. Moje dotychczasowe nawyki żywieniowe przyprawiłyby niejednego lekarza lub dietetyka o apopleksję i łysienie plackowate: upodobanie do słonych przekąsek, zaczynanie każdego dnia od kawy (samej kawy, bez śniadania), zjadanie pierwszego posiłku po południu i wiele innych zgubnych nałogów. Wielokrotnie podejmowałam próby wywrócenia tego sposobu życia do góry nogami, ale były to zawsze zrywy podszyte słomianym zapałem. Teraz już wiem, że mój błąd polegał na tym, że usiłowałam z dnia na dzień zmienić całe swoje życie. Tak się nie da, a przynajmniej nie w moim przypadku. Teraz staram się wprowadzać zmiany stopniowo i ta metoda się u mnie sprawdza. Jednym z aspektów mojej małej życiowej rewolucji jest wyeliminowanie niezdrowych przekąsek i znalezienie dla nich zdrowej alternatywy. Umówmy się: żaden pieczony jarmuż nie zastąpi chipsów. Nikt mi nie wmówi, że pieczony chrust jest równie smaczny jak chrupiące, aromatyczne, ociekające tłuszczem, skąpane w glutaminianie sodu plasterki ziemniaczków. Och.

 

Moja reakcja, kiedy ktoś chce mnie skarmić jarmużem.

Ale jest wiele smakowitych, zdrowych przekąsek. Moim ostatnim odkryciem są chipsy kokosowe.  To nic innego, jak podpieczone płatki kokosa: cieniutkie, chrupiące, aromatyczne i pięknie pachnące kokosem. Można dodawać je do owsianki, jogurtu, muesli lub sałatek, ale ja najbardziej lubię wysypać sobie garstkę do miseczki i wsuwać same. To przepyszna alternatywa dla zwykłych chipsów, bo idealnie nadają się do chrupania podczas filmu lub spotkania z przyjaciółmi.

Zdjęcie pochodzi ze strony www. zdrowie.dziennik.pl

Spróbujcie chipsów kokosowych koniecznie, a gdybyście chcieli więcej poczytać o mojej walce o zdrowszy tryb życia, dajcie znać – przygotuję dla Was osobny post. A może nawet cały cykl?

BYLE DO WIOSNY

Styczeń upłynął mi pod znakiem przeziębieniowej sztafety oraz sposobów na zapomnienie o niej. Jednym ze sposobów było wwąchiwanie się w zapach Narciso Rodriquez for Her EDP. Trudno mi opisać ten zapach inaczej, niż jako wiosnę w butelce. Producent wyróżnia w tej kompozycji między innymi różowe kwiaty, ambrę, piżmo, szypr, miód i drewno sandałowe. 

Zdjęcie pochodzi ze strony www.fragrantica.com

A ja czuję tu po prostu rozgrzaną słońcem późnowiosenną łąkę, ulicę po letniej ulewie, rozgrzaną i wyzłoconą słońcem skórę. Jeśli chcecie wiedzieć, jak pachnie Narciso Rodriguez w wersji EDP, włączcie sobie piosenkę Taco Hemingwaya Deszcz na betonie – o proszę.

KOCHAJMY MARZYCIELI

Styczniowy ulubieniec filmowy to w zasadzie ulubieniec pierwszych dni lutego, ale po prostu NIE MOGĘ czekać z poleceniem Wam tego filmu aż miesiąc! La La Land to film, który zabierze Was z brzydkiego, zimnego i burego łez padołu prosto w kolorowy, wirujący świat wypełniony muzyką, w którym nawet porażki są piękne, a niespełniona miłość budzi śmiech przez łzy. 

Muzyka i fabuła swoją drogą, ale mnie najbardziej w tej opowieści urzekły niezwykle malarskie zdjęcia, pomysłowe rozwiązania aranżacyjne, wykorzystujące mitologię kinowej scenografii i niesamowita Emma Stone. Jeśli ona nie dostanie Oscara za tę rolę, to zjem chipsy z jarmużu.

BIEGNIJ DALEJ SAM

10 marca w mojej rodzinnej mieścinie wystąpi Fisz Emade Tworzywo z koncertem promującym album Drony i w związku z tym rozpoczęłam proces oswajania się z ich twórczością. Szczerze mówiąc, gdyby ktoś jeszcze dwa, trzy lata temu powiedział mi, że będę się zachwycać muzyką, którą wikimędrzec diagnozuje jako „szeroko pojętą muzykę hip-hopową”, obrzuciłabym go chipsami z jarmużu. W głowie mi się nie mieściło, że ta muzyka może być tak zniuansowana, eklektyczna, inteligentna i po prostu piękna. Wszystkich koneserów gatunku proszę o wybaczenie. A tych, którzy są do hip-hopu, jak ja dawniej, uprzedzeni, kojarząc go głównie z rytmicznym słowotokiem gęsto przetykanym kurwami, zapraszam do posłuchania Tworzywa – o tutaj.

HAJDA, NA WSCHÓD

Ostatnim, lecz nie najmniej istotnym (za to bardzo obszernym) ulubieńcem stycznia zostaje dla mnie wyprawa na Bliski Wschód, czyli do, uwaga uwaga: Suwałk i Białegostoku. Wstyd się przyznać, ale tamten region Polski kojarzyłam głównie z wykresów na mapie pogody i skojarzenie miałam jedno: tam-jest-zimno-i-biegają-niedźwiedzie. Otóż zimno jest rzeczywiście, ale niedźwiedzi nie widziałam, widziałam za to rozsiane wzdłuż drogi piękne drewniane chatki z bielonymi okiennicami, na widok których miałam ochotę wysiąść w biegu z samochodu i od razu się wprowadzić.

Zdjęcie pożyczyłam stąd: https://myhome.pl/blog/miejsca-z-klimatem-siedlisko-buda-ruska-styl-folk/

I widziałam szerokie pola zaścielone białą kołderką śniegu. A przede wszystkim widziałam zupełnie niezwykłe Muzeum w Suwałkach, w którym mogłam zobaczyć pięknie zaaranżowaną wystawę malarstwa Wierusz-Kowalskich, pomysłową ekspozycję poświęconą dziejom regionu, i wreszcie creme de la creme, czyli zachwycającą wystawę czasową, prezentującą malarstwo i fotografie Zdzisława Beksińskiego. Swoimi bliskowschodnimi zachwytami dzieliłam się z Wami na naszym instagramie (klik!) i mogę tylko z całego serca polecić Wam wycieczkę na Suwalszczyznę. Ja już marzę, żeby wrócić tam latem.

To tyle, jeśli chodzi o styczniowych niekosmetycznych ulubieńców. Książki tym razem w zestawieniu nie ma, bo styczeń rozpoczęłam od spotkania z nowym Harrym Potterem i byłam tak rozczarowana, że musiałam przypomnieć sobie, ehm, siedem poprzednich tomów. Wybaczcie. Spis lektur na luty już czeka.

Dajcie znać, jak prezentują się Wasi zimowi faworyci! Może znacie któregoś z moich ulubieńców? A może coś mi polecicie? Piszcie!

Buziaki,

Iga

Czytaj całość »

KOSMETYCZNE HITY 2016

Rok świsnął mi koło nosa jak pocisk, nie wiem, kiedy i jak. Ale fakty są nieubłagane, mamy już kolejny rok, a więc czas na podsumowanie. Przed Wami część druga ulubieńców roku, pierwsza – niekosmetyczna – jest już dostępna tutaj (klik!).

Żeby nie wyszedł mi z tego elaborat o objętości Ulissesa¸ narzuciłam sobie pewne, bardzo względne oczywiście, ograniczenia, i ulubieńcy pogrupowani są w trzy kategorie: makijaż, pielęgnacja i zapachy. Gotowi? Macie kanapki i herbatę? Zapraszam do lektury.

MAKIJAŻ

PODKŁAD MAYBELLINE SUPER STAY 24 H

Podkład Maybelline to odkrycie końcówki roku, które wywróciło do góry nogami cały mój makijażowy porządek. Jak wiecie, byłam wierną fanką wykończenia i efektu, które daje Healthy Mix Bourjois, a także trwałości, którą zapewniał mi Colorstay od Revlon. Byłam przekonana – a moje przekonanie umacniały rozmaite blogowe wynurzenia oraz własne doświadczenia z innymi podkładami – że można mieć naturalne, komfortowe wykończenie lub trwałość, ale nie jedno i drugie. I wtedy właśnie do mojego koszyka trafił podkład Super Stay 24. Nie wiem sama, jak to się stało, ale dziś upatruję w tym jakiejś boskiej interwencji. Dostałam go na promocji -40% w Naturze iii… pokochałam. Kolor, który na początku mnie przeraził lekko różową nutą, pięknie wtapia się w moją cerę, nieźle kryje, ale przede wszystkim trzyma się bez strat na jakości przez bite 10 godzin. Przy tym nosi się komfortowo i w żaden sposób nie przesusza, nie ściąga i nie podrażnia mojej skóry. Nie ma przy tym krycia Revlonu, ale tak naprawdę to też zaliczam mu na plus, a punktowe niedoskonałości pokrywam korektorem. Brawo, Maybelline.

PUDER RYŻOWY PAESE

Jak to u mnie często bywa, puder Paese trafił do mojej kosmetyczki na długo po tym, jak po Internetach przetoczyła się fala uniesień na jego temat. Kupiłam go już po zmianie opakowania, dzięki czemu nie dane mi było doświadczyć osławionych chmur z ryżowej mąki, za to działanie pozostało niezmienne. Puder jest drobniutko zmielony, pięknie i na długo matuje, utrwala makijaż, nie osadza się w porach. Obecnie to mój ulubieniec w swojej kategorii; marzy mi się, żeby Paese wypuściło jeszcze prasowaną wersję w kompakcie, do poprawek w ciągu dnia.

KOREKTOR CATRICE LIQUID CAMOUFLAGE

To już dla mnie kolejny rok z kamuflażem Catrice, a właściwie kamuflażami – bo mam oba odcienie. 010 jest jaśniutki, alabastrowy i pięknie nadaje mi się pod oczy, a ciemniejszy i wyraźnie żółtawy nr 020 ląduje na drobnych niedoskonałościach i przebarwieniach oraz skrzydełkach nosa. Nawet w newralgicznych okolicach nosa jest nie do zdarcia i kocham go miłością dozgonną (czyli dopóki nie trafię na nic lepszego).

PUDRY GOLDEN ROSE MINERAL TERRACOTA POWDER

Puder wypiekany nr 04 od Golden Rose był moim mrocznym przedmiotem pożądania, odkąd zobaczyłam go na kanale Maxineczki. Szczęśliwie udało mi się go dostać, zanim stał się tak trudno dostępny, a niebawem do czwóreczki dołączył jaśniejszy brat o numerze 02. Co ciekawe, dają kompletnie odmienny efekt na skórze. 04 daje subtelny, lekko opalizujący kolor. To właśnie w wykończeniu, które daje ten puder, tkwi cała jego magia. Użyty do ocieplenia twarzy, daje bardzo elegancki, satynowy blask lekko tylko podbity kolorem. To sprawia, że rzeczywiście ma się ochotę nakładać go w nieskończoność, patrząc jak ujawnia swój subtelny urok. 02 z kolei daje również satynowe wykończenie, ale przy tym kryje jak szatan i z powodzeniem można go stosować zamiast podkładu. Nałożony gąbeczką prezentuje się bardzo dobrze solo, a zaaplikowany puchatym kabuki daje efekt optycznego wygładzenia skóry.

ROZŚWIETLACZ BELL HYPOALLERGENIC

Mniej więcej od połowy roku był ze mną rozświetlacz Bell, który byłby ideałem, gdyby nie jeden brzydki psikus: mianowicie po około dwóch miesiącach zaczął się stopniowo wykruszać i do tej pory w opakowaniu pozostało mi go tylko pół. Przez to na zdjęciu prezentuje się niezbyt godnie, a w dodatku co rano zapewnia mi zastrzyk adrenaliny, kiedy wyobrażam sobie, jak kolejna porcja odłamuje się z opakowania i bruka brokatem całą łazienkę. Przymykam jednak oko na ten wybryk, bo poza tym sprawował się nienagannie. A jeśli chodzi o rozświetlacze, jestem kapryśna. Chociaż mam zdecydowanie ciepłą cerę, nie lubię na swojej skórze złotego rozświetlenia, bo ten efekt jest dla mnie zbyt ciężki i krzykliwy na co dzień. Nie lubię też, kiedy rozświetlacz pozostawia na skórze widoczne drobiny, bo nie jestem na takie efekty wystarczająco glamour. Rozświetlacz ma dla mnie imitować naturalny blask zdrowej, młodej, świeżej cery, powinien być więc gładką taflą, a nie dawać efekt wytarzania się w rozbitych bombkach. Ten właśnie taki jest – daje piękną poświatę bez widocznych drobin, a jego neutralny-w-stronę-chłodnego odcień daje efekt świeżości i odmłodzenia. No i kosztuje koło 15 zł.

TUSZ DO RZĘS MAX FACTOR 2000 CALORIE

To dzięki Justynie ponownie odkryłam tusz Max Factor i nie wiem już, dlaczego kiedyś go porzuciłam, bo daje mi wszystko, czego potrzebuję. Jedna warstwa daje efekt pięknie rozczesanych, długich i ciemnych rzęs, dwie wystarczą, by osiągnąć dramatyczny i wyrazisty rezultat. Nic mi więcej nie potrzeba.

CIEŃ DO POWIEK L’OREAL INFAILLABLE 607 Blinged&Brilliant

Nie wiem, czy ta seria w ogóle trafiła do stacjonarnych drogerii w Polsce; ja kupiłam ją za jakieś grosze w jednej z drogerii internetowych, eksploatuję już ponad rok przy każdej okazji i bez okazji, bo możliwości tego koloru są nieograniczone. Nałożony na dowolny inny cień wydobywa z niego obłędny, trójwymiarowy blask, a zaaplikowany punktowo na środek powieki otwiera i rozświetla oko. Dodajmy do tego niesamowitą, wilgotną wręcz konsystencję, świetną przyczepność i trwałość. Biorąc pod uwagę, że ta seria pojawiła się w sprzedaży na długo przed foliowymi cieniami MUR, dziwię się tylko, że tak mało o niej słychać.

CIEŃ DO POWIEK INGLOT 452

Ten cień kupiłam z myślą o swojej halloweenowej charakteryzacji i szczerze mówiąc, nie spodziewałam się, że zagości się w mojej kosmetyczce na dobre. Tymczasem zawsze, kiedy maluję oczy czymś więcej, niż tylko tuszem, bakłażanek od Inglota ląduje w załamaniu powieki, a w sylwestrowym makijażu pięknie wpisał się w moje burgundowe smoky. Świetnie się rozciera, a nałożony na mokro lśni pięknymi drobinkami. Cudo!

Zdjęcie z czasów, gdy jeszcze planowałam zadedykować bakłażankowi osobny post :)

KREDKA CATRICE EYEBROW LIFTER

Już nie pamiętam, w jakich okolicznościach trafiła w moje ręce kredka Catrice do rozjaśniania łuku brwiowego, ale wiem, że nie używam jej w ten sposób w ogóle. Okazała się za to hitem do rozjaśniania linii wodnej. Klasyczne beże w moim przypadku sprawdzały się słabo, ale ta, o lekko różowawym odcieniu, spisuje się w tej roli świetnie. Jest trwała, nie podrażnia moich oczu i pięknie odświeża wiecznie zmęczone oko wiecznie niewyspanej nie-tak-młodej matki.

LAKIER DO PAZNOKCI ASTOR QUICK&SHINE 502 Hot Chocolate Season

Nigdy bym nie podejrzewała, że będę w stanie wskazać kiedyś ulubiony w ciągu roku kolor lakieru do paznokci, ale ten gagatek zasługuje na wyróżnienie. Niesamowity jest przede wszystkim jego kolor: zawieszony gdzieś między starym złotem, plamą benzyny, łuską karpia i śniedziejącą srebrną łyżką wazową. Teraz na pewno macie już zupełnie jasne wyobrażenie koloru, zdjęcie dodaję więc tylko dla formalności. No powiedzcie sami, czy nie jest cudny?

Hot chocolate season w akcji w ramach przedświątecznego manicure

POMADKA W PŁYNIE INGLOT HD MATTE 26

Ta pomadka to odkrycie grudnia, więc może nazywanie jej hitem 2016 roku jest trochę na wyrost, ale prawdą jest, że teraz nie wyobrażam sobie bez niej dnia. Przedstawiła mi ją całkiem niedawno moja droga Asia (<3) i za to będę jej dozgonnie wdzięczna. To bez wątpienia najpiękniejszy zgaszony brudny róż na świecie. Noszę go na co dzień i jest przepiękny. Miałam go na sylwestrze do burgundowego smoky i był przepiękny. W ogóle całe moje szminkowe zapasy mogę wyrzucić w diabły, bo tylko Inglota kocham. Zastyga w sekundzie na mat, ale nie przesusza ust. Aplikuję go raz dziennie i jestem umalowana do końca dnia pracy. No, czasem ponawiam w domu, bo wygląda tak pięknie, że nie mogę się na niego napatrzeć... Jest mega wydajny, bo ocieram aplikator z obu stron i maluję całe usta tą odrobinką, która została. A w dodatku pachnie jak malinowa mamba! Jeśli jeszcze go nie znacie, koniecznie sprawdźcie. Naprawdę warto!

PIELĘGNACJA

KREM NA NOC I PEELING AVA PORE SOLUTIONS

Pamiętam, że jeszcze rok temu należałam do grona wyznawców serii Super Hiper Ekstra Mezo z Bielendy (to ta zielona). Ale potem trafiłam na Avę i… przepadłam. Tj. serię od Bielendy nadal lubię, ale ta seria, skierowana do dojrzałej (czyli mojej) skóry z niedoskonałościami (czyli mojej), okazała się strzałem w dziesiątkę, bo rozprawia się z niedoskonałościami, nie przesuszając skóry. Bio peeling to mistrz dyskretnego złuszczania – nałożony na noc, do rana rozprawi się z martwym naskórkiem, a po zmyciu odsłoni skórę gładką, miękką i nie przesuszoną. Krem na noc to treściwy, komfortowy produkt o maślanej konsystencji i odczuwalnie odżywczym działaniu. Do serii należą jeszcze trzy inne produkty: serum na dzień, maska i pianka do demakijażu (te dwa ostatnie to chyba zupełne nowości) i je też muszę przetestować.

Rozczulają mnie też nazwy produktów Ava - skuteczny bio peeling i wyjątkowo bogaty krem na noc. Słodkie, doprawdy, chociaż budzi we mnie niejasne podejrzenie, że pozostałe produkty marki nie mogą być skuteczne i wyjątkowe, jeśli nie opatrzono ich stosowną adnotacją.

PEELING OCZYSZCZAJĄCY SYLVECO

Peelingi chemiczne swoją drogą, ale nie ma to jak porządne, mechaniczne złuszczanie od czasu do czasu. W tej roli peeling od Sylveco jest niezastąpiony. Drobinki korundu ścierają mocno, więc wrażliwcy i naczynkowcy mogą być niemile zaskoczeni, ale dla mojej tłustomieszanej skóry to ideał. Zazwyczaj zostawiałam go na 5 minut na skórze, potem wykonywałam przez 2 minuty masaż, a po zmyciu peelingu nakładałam ulubiony olejek. Dzięki temu skóra natychmiast stawała się aksamitnie gładka i odczuwalnie czystsza.

POMADKA PIELĘGNACYJNA Z PEELINGIEM SYLVECO

Nie będę po raz kolejny piać nad peelingującym sztyftem Sylveco (pisałam już o nim tutaj - klik!), ale jeśli któraś z Was jeszcze go nie miała, to spróbujcie koniecznie: dla marcepanowego zapachu, delikatnego złuszczenia i niesamowitego odżywienia. Niekoniecznie w tej kolejności.

MASŁO DO CIAŁA EFEKTIMA COCONUT MIRACLE

Masełko Efektima znalazłam w grudniowym pudełku beGlossy, które trafiło do mnie pod choinkę i bardzo polubiłam. Marka była mi, szczerze mówiąc, zupełnie nieznana (taka ze mnie blogerka właśnie), więc  z zapałem przystąpiłam do testów. Próbka o pojemności 50 ml posłużyła mi na 4 użycia na całe ciało i to wystarczyło, żeby wzbudzić apetyt na więcej. To naprawdę ciekawy produkt, bo odczuwalnie odżywia, ale wchłania się piorunem; pozostawia na skórze delikatny film, ale nie klei się – na okres zimowych przesuszeń to dla mnie wymarzone rozwiązanie. Nie ma może super naturalnego składu, ale co z tego, skoro DZIAŁA? Czuję się w nim bardzo komfortowo, więc na pewno skuszę się na pełną pojemność. Informacja dla łasuchów – to masło nie pachnie kokosem.

SZAMPON PILOMAX WAX DAILY

O szamponie Pilomax przeczytałam daaawno temu u Agaty (klik!), a że problem przetłuszczającego się skalpu był mi aż nadto znajomy, postanowiłam spróbować. Złapałam go przy okazji cyklicznych okołogrypowych zakupów w aptece za szałową kwotę 4.99 i bardzo polubiłam. Myje dobrze, ale nie tak bezlitośnie jak Seboradin, a jednak na tyle skutecznie, żeby o jeden dzień przedłużyć świeżość moich włosów. Dla mnie to bardzo dużo, więc na pewno zostanie ze mną na dłużej.

MYDŁO DO RĄK ZIAJA ŚWIĄTECZNE AROMATY – karmelizowany migdał

Cóż, kolejny ulubieniec końcówki roku, ale co zrobić, skoro akurat na święta miła Ziaja postanowiła uraczyć nas trzema limitowanymi zapachami produktów do pielęgnacji ciała. Mydełko w piance zdetronizowało w naszej łazience sprawdzonego ulubieńca z Isany, myje delikatnie, nie przesusza i jak pachnie! Zachęcona eksperymentem z karmelizowanym migdałem, puściłam kantem przebrzydły krem do rąk Anida dla pierniczkowego kremu ochronnego i żałuję tylko, że to seria limitowana. Mniam!

ZAPACH

KENZO JUNGLE EDP

O Słoniu Kenzo pisałam Wam już chyba pińcet razy, więc tym razem sobie daruję. Kto chce, może poczytać więcej tu i tu.

SUCHY OLEJEK DO CIAŁA YVES ROCHER MONOI DE TAHITI

 

Buteleczka może trochę zbyt styrana życiem, jak na wymagania blogosfery, ale za to macie dowód, że jest w użyciu :)

Olejek Monoi, który pojawia się w ofercie Yves Rocher każdego lata, odkryłam dzięki Justynie J I za to będę jej dozgonnie wdzięczna, bo dziś nie wyobrażam sobie wakacji bez niego. Bo taki właśnie ten zapach jest – to skondensowane wakacje, słońce na rozgrzanej skórze, zmieszane z zapachem tropikalnych owoców i słodkiego, upajającego drinka. To nie jest typowy letni świeżak, ale dla mnie nie ma już lata bez Monoi. 

MARKA ROKU

MAKIJAŻ

Na koniec postanowiłam dołożyć jeszcze kategorię dodatkową, żeby uhonorować markę, o której niewiele powyżej pisałam, ale która zasługuje na choćby krótką wzmiankę. Mowa o Golden Rose. Tak się bowiem składa, że chociaż tylko jeden z całorocznych ulubieńców pochodzi spod sztandaru GR, to marka wypuściła tyle świetnej jakości produktów, że skrzywdziłabym ją, nie pisząc choćby kilku słów. No bo sami przyznacie, że jest tego trochę – matowe pomadki w kredce (mam trzy), matowe pomadki w płynie (mam dwie), metaliczne eyelinery (mam złoty i w leniwe dni starcza mi za cały makijaż), pudry (mam dwa, jak już wiecie), sztyfty do konturowania (właśnie kupiłam ten w odcieniu Bright Gold i chyba odszczekam to, co pisałam o złotych rozświetlaczach). Jakość tych produktów w stosunku do ich ceny sprawia, że po prostu grzechem jest nie spróbować.

PIELĘGNACJA

W kategorii pielęgnacyjnej marką roku zostaje dla mnie Sylveco. Wiecie już, że uwielbiam ich peelingi, ale są przecież jeszcze kremy z betuliną (brzozowy ratuje mnie i synka w mroźne dni), płyn do higieny intymnej, tymiankowy żel do twarzy. No i jest też nowa linia dla dzieci, która już czeka w kolejce do przetestowania.

Uff! Dotrwaliście do końca? Jeśli tak, należą się Wam potężne oklaski J Jeśli macie siłę, napiszcie koniecznie, czy znacie moich ulubieńców? A może jacyś są też Waszymi? Co było Waszym hitem roku? Dajcie znać!

Buziaki,

Iga

Czytaj całość »

PRZYTUL SŁONIA

Jakoś ostatnio nic mi nie szło, wiecie? Moja skóra, włosy i samopoczucie wracają do chwiejnej równowagi po odstawieniu tabletek antykoncepcyjnych (wiem, wiem – SamoZło, ale to temat na inny wpis). W pracy zaatakował mnie przedwczesny syndrom Snu Zimowego, w związku z czym zaraz po wejściu do biura miałam ochotę wczołgać się pod stół i tam przeleżeć do kwietnia. A na domiar złego Młody ledwo się wykaraskał z przeziębienia, już po jednym dniu w żłobku zaczął siąkać nosem. Ogólne poczucie własnej dodupności i beznadziei zrobiło ze mnie cień mnie samej. I wtedy przypomniałam sobie o nim…

Ale po kolei.

GDY NIC SIĘ NIE KLEI

Oj, robiło mi moje ciało pod górkę ostatnio! Moje włosy, nie dość, że nagle wróciły do stanu, w którym muszę je myć codziennie, to jeszcze kolektywnie odmówiły współpracy. Rewolucję poprowadziła moja grzywka, która po nocnym spoczynku stała na baczność, wyprostowana jak Gwardia Królewska pod Pałacem Buckingham.

Wkrótce do ruchu niepodległościowego dołączyła reszta czupryny, dzieląc się na frakcję obstrukcyjną (to ta część włosów, która po nocy leżała plackiem rozpłaszczona na potylicy, popiskując Pie&^*lę, nie robię) oraz anarchistyczną (to te z włosów, które aspirowały do utworzenia na mojej głowie bezpiecznej przystani dla wron i innego dzikiego ptactwa). Efekt był mniej więcej taki:

Już byłam gotowa zaprowadzić wszystkie te niepokorne włosięta na gilotynę, kiedy do buntu przyłączyła się moja cera. Najwyraźniej postanowiła przypomnieć mi lata szczenięce i zaatakowała wysypem podskórnych paskudztw, które co ranka radośnie oznajmiały mi swoją obecność. Rewolta zataczała coraz szersze kręgi, istniało ryzyko, że niebawem moje własne ręce zwrócą się przeciwko mnie i uduszą mnie we śnie, i wtedy właśnie przypomniałam sobie o Słoniu.

Małą, liczącą zaledwie 3 ml próbkę zapachu kupiłam przy okazji wakacyjnych poszukiwań zapachu na jesień. Znałam już jego moc, odłożyłam go na zimniejsze czasy i zapomniałam, że w ogóle go mam. Dlatego pewnego poranka, kiedy mgła gęsta jak mleko wisiała jeszcze nisko nad ziemią, synek tupiąc nóżką domagał się seansu terapeutycznego z Muchą w mucholocie, a zjednoczone siły powstańcze moich włosów i cery triumfowały na wszystkich frontach, w przypływie desperacji uznałam, że niewiele rzeczy może uczynić ten dzień gorszym i pozwoliłam sobie na jeden psik Jungle za uchem.

SŁOŃ-CE W BUTELCE

Od razu wszystkie smutki i trudności powszedniego dnia ukazały mi się w całej swojej błahości, tracąc moc zepsucia mi nastroju. Moje pierwsze naskórne spotkanie ze Słoniem było jak skok na główkę w aksamitną i puchatą piankę marschmallow. Przyprawowo-kwiatowy obłok dał mi poczucie równowagi i zastrzyk optymizmu, których bardzo potrzebowałam. Rozkoszne, słoneczne ciepło, wibrujące i korzenne było jak balsam na moją skołataną duszę, jak uścisk kogoś kochanego i jego ciepłe, wyszeptane w ucho zapewnienie, że teraz już będzie dobrze, że jest ze mną i nic złego nie może mi się przydarzyć. Słoń otoczył mnie swoją trąbą, przytulił łagodnie do potężnego serca i wiedziałam już, że będzie lepiej, że być musi!

Nie zrozumcie mnie źle. Moja cera jeszcze przez dobrych kilka dni tupała nóżką i grymasiła, złorzecząc i ciskając podrażnieniami i wypryskami. A włosy do dziś pozostają ostatnim szańcem buntu, na przemian pusząc się jak indor w sezonie godowym, lub przetłuszczając od najlżejszego podmuchu wiatru. Mój synek nadal chętniej przynosi do domu żłobkowe katarki, niż nowe umiejętności, a jesienna szaruga triumfuje, potrząsając groźnie łysymi gałęziami i kapiąc za kołnierz. Ale jakoś… przestało mnie to frustrować. Cierpliwie wycieram nosek młodemu, konsekwentnie łagodzę konflikt z cerą i staram się wypracować kruchy kompromis z włosami. Bo kiedy Słoń jest przy mnie, wiem, że nic, co złe, nie trwa wiecznie.

A z włosami jakoś sobie dam radę.

Buziaki!

Iga

Czytaj całość »